1 juli 2017

Vandaag hebben we gelezen Parashat Choekat. In deze parasha staan zo verschrikkelijk veel dingen beschreven dat ik deze parasha door Rabijn Vorst wel eens een lappendeken heb horen noemen. Het begint al met een rode koe. Hij zei: Draag de Kinderen Van Jisraël op dat ze je een volkomen rode koe brengen, zonder enig gebrek,

Deze koe werd buiten het kamp verbrand door de Sagan, de onder-Hoge Priester en de as werd gebruikt om de ritueel onreine persoon in staat te stellen deel te laten nemen aan de activiteiten van de Tempel. Vreemd genoeg, werd degene die werd besprenkeld, rein, terwijl degene die het water met de as sprenkelde juist onrein werd. Dit wordt een “inzetting, een ordinantie” genoemd (in het Hebreeuws, “chok” waarvan de naam van deze parasha is afgeleid.

Ook wordt er inbeschreven dat Miriam na bijna 40 jaar te hebben doorgebracht in de woestijn sterft en wordt begraven in Kadesj. En in plaats te rouwen over het verlies van Mirjam, klagen de mensen dat zij het water kwijt zijn geraakt, dat zij tot nu toe op wonderlijke wijze hebben verkregen dankzij de verdiensten van Mirjams rechtvaardigheid.

Aharon en Mosjé bidden voor het welzijn van het volk. G’d draagt hen op om het volk te verzamelen bij Merivá en vervolgens tegen een bepaald rotsblok te spreken, zodat daar water uit zal voortkomen. Bedroefd door het gebrek aan vertrouwen van het volk, slaat Mosjé op de rots, in plaats van er tegen te spreken. Zodoende faalt hij in het tonen van een publieke demonstratie van G’ds meesterschap over de wereld, wat wel het resultaat was geweest als Mosjé in volledige gehoorzaamheid tegen de rots gesproken had en alleen daardoor de rots water had voortgebracht. Daarom deelt G’d aan Mosjé en Aharon mee dat zij als straf het volk niet Erets Jisraeel zullen binnenbrengen.  In deze parasha wordt ook beschreven dat Aharon Sterft. Mosje, als jongste broer, blijft over.

We hebben dus allerlei dingen gelezen over  reinheidswetten en onreinheids wetten en wat er moet gebeuren met potten en pannen als iemand thuis komt te overlijden. Maar hoe kan het dan dat er expliciet beschreven staat (en daar begint de betreffende pasage mee) “Als iemand in een tent overlijdt… “

Daar zit wel een diepere bedoeling achter. Wij mensen moeten weten dat wij  vreemdelingen zijn in het land, wij zijn slechts een bezoeker die komt slapen.

Er staat in deze parasja niet voor niets: “als iemand in een tent (Ohel) overlijdt” als we spreken over iemand die deze wereld verlaat terwijl dit in Kohelet beschreven wordt als: “Als iemand naar zijn permanente huis (Beet Olamo) gaat”.  Dit laat ons zien dat de mens in deze wereld slechts een gast is die in een tijdelijke woning leeft, vandaar dat hij dood gaat in een “tent” maar van daar gaat hij naar de toekomstige wereld, en dat is dan zijn permanente “huis”.

En de tijdelijkheid van het bestaan op deze wereld waar we het net over hebben gehad duurt maximaal 120 jaar. En een rekenkundig bruggetje leert dat we vandaag iemand in ons midden hebben die daar 2/3 van heeft opzitten.

Eergisteren werd onze Ere-voorzitter Bernhard Cohen (Voor mij de Cohen hagadol) 80 jaar. Een heel respectabele leeftijd en uiteraard sta ik hier uitgebreid bij stil. Bernhard, 80 jaar, unbeschriejen en unberufen………Geboren in 1937. Teruggekomen na de oorlog en als 8 / 9 jarige jongetje geweldig opgevangen door de familie Offenbach, waarna hij via de radio heeft vernomen dat zijn moeder ook was teruggekomen. Waarna de hereniging kon volgen…..

Een jeugd in de vijftiger jaren doorgebracht zonder computers, mobiele telefoons, games, cd’s en dvd’s (waarvan sommige vandaag de dag zich al afvragen wat dat ook al weer zijn), bijna geen auto’s op de weg (veiligheidsgordels in de auto had men nog nooit van gehoord). Op een brommer reed men zonder helm. Op het werk op het bureau stonden 2 dingen….een asbak en een kaartenbak……. Eigenlijk ongelooflijk hoe mensen van die leeftijd zichzelf hebben vermaakt en hun jeugd hebben overleefd….

In de Zestiger en Zeventiger jaren is de Bernhard actief lid geweest van diverse Joodse verenigingen in Amsterdam. Altijd trachtend steeds meer mensen bij het jodendom te betrekken. Zowel in Den Bosch waar hij een aantal jaren heeft gewoond als tijdens zijn jaren in Israël is hij steeds bezig geweest om de Amsterdamse nesjomme in de beleving van het Jodendom sterk naar voren te brengen. Bernhard is reeds sinds jaren de drijvende kracht achter het opzetten en het organiseren van de joodse gemeenschap in Almere. In de Negentiger jaren heeft hij samen Maurice Krant het NIG Almere opgericht. Kort daarna heeft hij als initiatiefnemer op 1 december 2000 de stichting Joodse Gemeenschap Flevoland opgericht. Hij is iemand met een moderne visie op het Joodse leven. En iemand met een aanstekelijk enthousiasme op wat hij doet. Ik heb wel eens gezegd dat ik zou willen dat we Bernhards enthousiasme in een flesje zou kunnen gieten en bewaren voor momenten dat andere vrijwilligers iets minder enthousiast zijn.

Een aantal jaren geleden, toen de beleving in het Jodendom steeds minder werd en het Joodse leven in Nederland enigszins in een impasse dreigde te raken heeft hij getracht om door middel van de inbreng van de Masorti, het Jodendom een nieuw elan te brengen in onze kleine Joodse gemeenschap.

Zijn positieve invloed op de Joodse samenleving van Almere is de laatste 20 jaar enorm geweest. Wat dat betreft zijn er wat ons betreft voldoende redenen om hem nu ter gelegenheid van zijn 80ste verjaardag eens extra in het zonnetje te zetten. En tegelijkertijd wil ik graag genoemd hebben dat hij hier nu kan zitten doordat hij zo geweldig wordt verzorgd door Sandra (en als achtervang Lidio natuurlijk) Sandra, wat jij voor je vader doet dwingt enorm veel respect af. Kol Hakavod. En daarnaast moet ook nog even vermeld dat zij is benoemd tot voorzitter van Masorti Europa en daarmee ook zitting heeft genomen in het bestuur van Masorti Olami. Masorti Nederland hoopt hiermee natuurlijk ook de invloed te kunnen uitbreiden.

Bernhard, namens het bestuur, en alle leden van onze kehilla wil ik je van harte Mazzeltov wensen met het bereiken van deze leeftijd. We wensen je nog heel veel jaren in ons midden toe, zo gezond mogelijk, en tegen de hele Misjpoche zou ik willen zeggen Mazzeltov en ik wens dat jullie allemaal nog vele jaren in gezondheid van elkaar mogen blijven genieten. Omijn.

En ik weet zeker dat Bep van boven af op ons neer kijkt en trots is op alles wat je tot nu toe in je leven hebt bereikt…………en wat je nog steeds doet…… alhoewel ik er van overtuigt ben dat ze zo nu en dan tegen je had gezegd dat je je er niet mee had moeten bemoeien………

Ik wens iedereen Sjabbat Sjalom en laten we vooral blijven genieten van het leven dat ons is gegund in deze tijdelijke woning. Want daar ging Choekat ook om tenslotte.

Omijn.

Alex Waterman,

1 juli 2017/7 Tammoez 5777.